Door het Gooise regenwoud

Het weerbericht voorspelt dit weekend ouderwets Nederlands zomerweer. Zo noemen de weermannen het zelf. En wat dat inhoudt staat er ook bij: 22 graden en buien. Terwijl ik de spullen klaar leg voor onze Mini Expeditie stroomt het water over de ramen naar beneden. Mmm, het is dat ik echt enorm zin heb om te kamperen en even buiten te zijn…

De vesting van Naarden ligt er stralend bij. We stappen over de groene heuvels rond het stadje. Gaan we nog even koffie drinken of lopen we door? Eigenlijk is het een retorische vraag. We zijn ons vaste koffie adres in Naarden nog nooit langs gefietst of gewandeld zonder een kop koffie. Relaxt zitten we op het terras in onze koffie te roeren als het begint te druppelen. Niet veel later gutst het water aan alle kanten voorbij. We vluchten onder een luifel, maar het water spat nog van alle kanten omhoog. Dan maar wandelen…

In het bos sproeit het water zachtjes van de ene kant, terwijl de zon ons vanaf de andere kant verwarmd. Door de nattigheid is het groen nog groener dan anders. Alle blaadjes glimmen en glinsteren. Alle sporen zijn weggevaagd. Het is alsof we als eersten in dit maagdelijke bos ronddwalen. Net als we ons helemaal alleen in het bos wanen spotten we boven ons hoofd een kabouter. Hij hangt vrolijk aan de boom te schommelen. We zwaaien grijnzend terug. Als we er nog een paar ontdekken snappen we dat ze onderdeel van een kabouterroute zijn.

Op de Eukenberg hebben we opeens weids uitzicht op het Gooimeer. Net als we op het bankje neerploffen begint het weer te druppelen. Weet je wat, we lopen door naar het kampeerterrein. Het NTKC-terrein ligt midden in het bos. Hier is het zelfs in dit zomerse weekend niet druk. Zal wel aan dat buiige weer liggen, Mam! Maar goed, we hebben dus een koninklijk plaatsje in het groen. De hangmat hangt aan een boom en de tent vormt nu een gedegen schuilplaats voor de regen. De hele middag schuiven we heen en weer tussen binnen en buiten. Of we stikken de moord in de tent of we krijgen een nieuwe natte lading over ons heen.

‘s Morgens word ik wakker van getik op de tent. Ik draai me nog maar eens rustig om. Eigenlijk is er niets fijners dan in een warme slaapzak liggen en buiten de regen horen. Tot het moment dat je beseft dat je moet plassen… Na een ontbijt op bed pakken we alles in. Dat is het grote voordeel van een Mini Expeditie. Het maakt niet uit dat alles nat en vies is. Straks zijn we thuis en zijn we snel genoeg weer warm en droog. Dus gaat de kleddernatte tent zo de rugzak in en strikken we de veters. 

We struinen verder door het natte bos. Het voelt hier echt als een jungletocht. We lopen over smalle paadjes en het groen woekert overal. Soms stuiten we opeens op bebouwing en zoeken we snel een route die ons terugbrengt in het woud. De bomen maken af en toe plaats voor hei en zandvlaktes. Het landschap is hier al eeuwenlang hetzelfde, zo lijkt het. Kleine zandweggetjes door het bos, maisvelden en open vlaktes. Ik mijmer verder terwijl mijn voeten rustig doorlopen. Mam, opschieten! Er komt weer een bui aan! Ik zet snel een spurt in naar een schuilplaats.

Informatie over de expeditie

Waar slaap je?

We sliepen op NTKC-terrein Huizen(www.kampeerclub.nl). De NTKC is een vereniging met 20 kampeerterreinen in Nederland. De terreinen worden gerund door vrijwilligers. Er wordt dus van je verwacht dat je meehelpt met schoonmaken en het onderhoud van het terrein.

Dag 1

We namen de trein naar station Naarden-Bussum en begonnen daar met wandelen. We liepen ongeveer 8 km, via onze stamkroeg Coffee Culture in Naarden. Kijk hier voor onze route.

Dag 2

De tweede dag liepen we verder naar station Bussum-Zuid. Die tocht was 11 km lang. Je komt onderweg langs Cafe Heidezicht. Kijk hier voor onze route.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *